د حکومت او قیادت د مسؤلیت له بوج څخه ویره – کیسې او عبرتونه

سعید بن المسیب رحمه الله تعالى روایت کوي:
کله چې عمر بن الخطاب رضي الله عنه له منی څخه راوګرځېد، نو په الأبطح کې ودرېد او هلته پاتې شو، هلته په یوه کوچني ځای کې کښېناست، خپل لاسونه یې آسمان ته پورته کړل او دعا یې وکړه، ویې ویل:(اللهم كبرت سني وضعفت قوتي وانتشرت رعيتي فاقبضني إليك غير مضيع ولا مفرط)
ترجمه:اې الله! زما عمر ډېر شوی دي، زما طاقت کمزوری شوی دي، او زما رعیت (خلک) ډېر خپاره شوي دي، نو ما خپل لور ته راوبوله ( يعني : ستا طرف ته راوغواره او زما روح واخله) ، داسې چې ، نه ضایع کوونکی او نه هم کوتاهي کوونکی وسم) او کله چې د ذوالحجه میاشت پای ته ورسېده، نو عمر بن الخطاب رضي الله عنه باندې چاړه ووهل شوه او وفات شو. ماخذ: سیر أعلام النبلاء (1/88).