«قال بعض أهل العلم: إذا اتَّصف القلب بالمكر والخديعة والفسق، وانصبغ بذلك صبغةً تامةً، صار صاحبه على خُلُق الحيوان الموصوف بذلك من القردة والخنازير وغيرهما، ثم لا يزال يتزايد ذلك
د نمّام محرکات دا دي: نمّام ویني چې د بېلګې په توګه د دوو کسانو ترمنځ مینه، وروري، یووالی او جوړجاړی شته، نو هڅه کوي چې هغوی سره بېل کړي،
غلط فهم: یوازې کافر ته د قبر عذاب کېږي. له شیخ ابن عثیمین رحمه الله څخه وپوښتل شول:ایا د قبر عذاب یوازې د کافر لپاره دی که د ګناهکار مؤمن
عبرت او کیسې: ابو الفرج بن الجوزي رحمه الله تعالى وایي: (جوهر القائد د مصر د حاکم ابو تمیم په امر ، ابو بکر النابلسي بندي کړی وو.هغه په کوټو
اخلاق او ایماني حالت: ابو الوفاء بن عقيل رحمه الله تعالى وویل: (کله چې د شریعت احکام پر عامو خلکو او د خواهشاتو پیروانو سخت شول، نو هغوی له شرعي
د استقامت روزنه: د خواهشاتو او شبهاتو ترمنځ، چې خلک خپل طرف ته راکاږي او د هغوی دین کمزوری کوي او زړونه ګمراه کوي، د دې حقیقت مشاهده انسان دې
أمير المؤمنين عمر بن الخطاب رضی الله عنه ويلي دي : ( چا چې لمونځ پرېښود، په اسلام کې د هغه هېڅ برخه (او نصیب) نشته). یعنې: په اسلام کې
نمّام دیکھتا ہے کہ مثال کے طور پر دو افراد کے درمیان صلح، محبت، بھائی چارہ اور ہم آہنگی ہے، تو وہ انہیں الگ کرنے کی کوشش کرتا ہے اور
غلط فہمی : صرف کافر پر قبر کا عذاب ہوتا ہے۔ شیخ ابن عثیمین رحمہ اللہ تعالى سے سوال کیا گیا: کیا قبر کا عذاب صرف کافر کے لیے ہے
قصص و عبرت: ابو الفرج بن الجوزی رحمہ اللہ نے کہا: “جوہر القائد نے ابو تمیم، حاکمِ مصر، کے حکم سے ابو بکر النابلسی کو قید کر رکھا تھا۔ وہ
رویّے اور ایمانیات: ابو الوفاء بن عقيل نے کہا: (جب احکام عام لوگوں اور خواہشمندوں پر مشکل ہوگئے تو انہوں نے شریعت کے اصولوں سے ہٹ کر اپنی وضع کی